Przegląd
Zanim będzie można sporządzić wniosek o dofinansowanie lub nawiązać współpracę partnerską, praktycy muszą wiedzieć, gdzie szukać informacji. Niniejsza lekcja przedstawia kluczowe zasoby cyfrowe i instytucjonalne dostępne do badań nad niematerialnym dziedzictwem kulturowym — od portali samej UNESCO po rejestry krajowe i bibliografie naukowe.
Treść
Sekretariat Konwencji UNESCO stworzył bogaty zestaw narzędzi internetowych, zaprojektowanych specjalnie w celu wspierania państw-stron, organizacji pozarządowych i społeczności w identyfikowaniu, dokumentowaniu i finansowaniu niematerialnego dziedzictwa kulturowego:
Portal UNESCO poświęcony dziedzictwu kulturowemu niematerialnemu (ICH) (ich.unesco.org) stanowi główny punkt dostępu. Zapewnia on dostęp do wszystkich sześciu list UNESCO — Listy Reprezentatywnej, Listy Pilnej Ochrony, Rejestru Dobrych Praktyk w zakresie Ochrony oraz bazy danych pomocy międzynarodowej. Osoby zajmujące się ochroną dziedzictwa mogą wyszukiwać wpisane elementy według kraju, dziedziny i roku, zapoznawać się z zatwierdzonymi planami ochrony oraz pobierać oryginalne dokumentacje nominacyjne jako wzory do wykorzystania w swojej pracy.
Interaktywna bibliografia zawiera ponad 1 000 pozycji naukowych bezpośrednio związanych z Konwencją z 2003 r. — obejmujących antropologię, ramy prawne, udział społeczności oraz metodykę działań ochronnych. Zasób ten znacznie skraca czas potrzebny na przegląd literatury podczas przygotowywania wniosków projektowych.
Zestaw narzędzi na rzecz zrównoważonego rozwoju zawiera ponad 30 studiów przypadków pokazujących, w jaki sposób projekty dotyczące niematerialnego dziedzictwa kulturowego można osadzić w kontekście celów zrównoważonego rozwoju ONZ. Ponieważ większość programów finansowania UE i UNESCO wymaga od wnioskodawców wykazania powiązań z celami zrównoważonego rozwoju, zestaw ten stanowi niezbędne źródło informacji na etapie przygotowywania wniosków.
Animacje wideo przygotowane przez Sekretariat poruszają kwestie związane z wymiarem płci w ramach niematerialnego dziedzictwa kulturowego, rolą młodzieży oraz powiązaniami między niematerialnym dziedzictwem kulturowym a dostosowaniem do zmian klimatu — wszystkie te zagadnienia stanowią priorytety tematyczne w bieżących cyklach finansowania.
Na szczeblu krajowym bułgarski Krajowy Rejestr Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego (prowadzony przez Krajowe Centrum Dziedzictwa Niematerialnego) udostępnia przeszukiwalną bazę danych zawierającą wpisane elementy wraz z informacjami o społecznościach pełniących rolę strażników tego dziedzictwa. Miejskie zintegrowane plany rozwoju (MIDP) — które wszystkie bułgarskie gminy mają obowiązek opracować na lata 2021–2027 — zawierają sekcję poświęconą dziedzictwu kulturowemu, w której przedstawiono lokalne dziedzictwo niematerialne i często wskazano niedofinansowane obszary, w których można ubiegać się o dotacje zewnętrzne.
Sama platforma cyfrowa inThrace stanowi żywe źródło informacji, łączące społeczności, badaczy i praktyków z całego regionu Tracji oraz umożliwiające odkrywanie i cytowanie lokalnej wiedzy, która w innym przypadku pozostawałaby niedostępna.
Działania
Zadanie 1 — Zapoznanie się z portalem UNESCO (10 min): Wejdź na stronę ich.unesco.org i znajdź trzy elementy niematerialnego dziedzictwa kulturowego pochodzące z Twojego kraju. Dla każdego elementu określ: (a) załączony plan ochrony, (b) organizacje wymienione jako odpowiedzialne, (c) czy przyznano jakąkolwiek pomoc międzynarodową.
Ćwiczenie 2 — Przyporządkowanie celów zrównoważonego rozwoju (5 min): Wybierz jeden element niematerialnego dziedzictwa kulturowego, który znasz osobiście. Korzystając z zestawu narzędzi UNESCO dotyczących zrównoważonego rozwoju, określ, które 2–3 cele zrównoważonego rozwoju (SDG) ten element najbezpośredniej wspiera. Napisz po dwa zdania dla każdego celu, wyjaśniając ten związek.
Zadanie 3 — Analiza lokalnego rejestru (zadanie domowe): Zapoznaj się z Zintegrowanym Planem Rozwoju Twojej gminy na lata 2021–2027. Znajdź rozdział poświęcony dziedzictwu kulturowemu i sporządź listę: ile elementów niematerialnego dziedzictwa kulturowego zostało w nim wymienionych, czy przeznaczono na nie środki finansowe oraz jakie istnieją luki.
Najważniejsze pytania
- Dlaczego zapoznanie się z dokumentacją nominacyjną zamieszczoną na portalu ICH — a nie tylko z ostatecznymi wpisami — jest przydatne podczas przygotowywania wniosku dotyczącego nowego projektu?
- W jaki sposób powiązanie projektu w ramach ICH z Celami Zrównoważonego Rozwoju zwiększa jego szanse na uzyskanie finansowania z UE?
- Jakie zagrożenia wynikają z faktu, że niematerialne dziedzictwo kulturowe na poziomie społeczności lokalnych nie jest udokumentowane, a przez to pozostaje niewidoczne w krajowych rejestrach?
- W jaki sposób platforma inThrace może pełnić jednocześnie funkcję narzędzia do dokumentacji i narzędzia do pozyskiwania zasobów?
- Jaka jest różnica między umieszczeniem elementu ICH na Liście reprezentatywnej a umieszczeniem go na Liście pilnej ochrony oraz jaki wpływ ma to na priorytet finansowania?